Taylan Bodur
@drtaylan
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Kuzey Avrupa’lı yazarlarla yıldızım bir türlü barışmıyor. Ya da ben bu yazı tarzını beğen(e)miyorum. Evet kurgu çok güzel dil sade ve rahatlıkla okuyorsunuz. Arka plandaki gerilimi hissediyorsunuz ama nedense kitap bittiğinde sarsılmıyorsunuz. Kitaba gelirsek normal görünen bir ailenin yıllar önce yaşanan bir travma sonrası konuşulmayanlarının, üstü kapatılanlarının herkesin hayatına etkisini görüyorsunuz. O konuşulmayan travmayı kitabın sonunda öğreniyorsunuz. Zaman atlamalı giden, akıcı, okuması zor olmayan bir metin. Keyifli okumalar
Her şeye rağmen ona karşı neden bu kadar derin bir sevgi beslediğini anladı: Babasıyla yalnız kalma fırsatı. Onu yıllar boyu ayakta tutan, hayatın hep doğru tarafında kalmasını sağlayan işte o anlardı. Bir pencerenin açılıp hayatın sadece o ikisi için fırsatlar sunduğu anlar, birlikte planlar yaptıkları, yapacakları her şeyi heyecanla fısıldadıkları, kaçışın yaklaştığı anlar. Yakında yine olacak. Yakında sadece biz olacağız, ben ve babam
