“Âlem ne kadar güzel!” diye fısıldadı Necip.
“Sence hayatın en güzel yanı neresi?” dedi Ka.
Bir sessizlik oldu. “Hepsi!” dedi Necip sır verir gibi.
“Ama hayat bizi mutsuz etmiyor mu?”
“Ediyor ama o bizim kabahatimiz. Alemin ya da onu yaratanın değil.”