Elimizden tutanı, yazgımıza eşlik edeni unuturuz da kör kuyularda merdivensiz bırakanı unutamayız. İç huzurumuzun bu kadar bozulması, duygu ve düşüncelerimizin bereketsizleşmesi, hayatımızın ahengini yitirmesi, güzeli çabuk unutup kötüyü sürekli hatırlıyor olmamızla da ilgilidir.