Ebû'l-Ferec رحمه الله şöyle demiştir;
"Kardeșim! ister kendinle, ister yaptığın bir işle,
isterse de konuşmanla olsun kendini beğenmekten sakın. Çünků bu, kınanan bir davranıștır. Sakın yaptığın bir işle övünüp onu dillendirme! *Çünkü
ALLAH Teâlâ şöyle buyuruyor: "Kendinizi temize çikarmayın! Kimin günahtan
sakindığinı en iyi bilen O'dur.'"
📖
Necm, 32.
📚
ibnü'I-Cevzi, Bahru'd-Dumu', s. 169**
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
göklere çıkmak isteyenler ve sonsuz hayat arzuları
insanlar arasında göklere çıkmak; tanrılara yakın, olmak sonsuz hayata erişmek arzusundan ileri gelmektedir. sümer tanrıları sonuz hayatı kendilerine ayırdıklarından dumuzi adındaki balıkçıdan başka bu maksatla göklere çıkanlar olmamıştır. sümer'lerden etana da güneş tanrı şamaş'in karukna binerek göklere çıkmak istemişse de, yükselken de başı dönerek yere düşmüş, ölmüştür. akkat'ların ziyutsudu, sümer'lerin utanapiştim adını, yedikleri insan, tufandan kurtulduktan sonra, tanrıların ernri ile yalnız sonsuz hayat verilerek dünya yüzündeki bir adaya gönderilmiştir. sümer kahramanı gılgamış ta, arkadaşı enkidu'nun ölümünden sonra, çok korkmuş, sonsuz hayata erişebilmek için büyük zahmetlere katlanarak, uta-napiştim'in kaldığı adaya kadar gitmiş ise de nihayet mahrumiyetle dönmüştür
ay'ın sevdiği öksüz kız ise, ay'ın emri ve yardımı ile göklere çıkmıştır. altaylıların, yakut'ların törenleri sırasında şamanlar; suyla, karluk, yula adındaki ruhlarla göklere çıkarlar, çok durmadan geri dönerler. teptengeri denilen moğol kâhini de bir boz ata binerek göklere çıkar, dolaşır, dönerdi.
yunan tanrıları; insanları göklere çıkarmak yahut yeryüzünde bırakarak onsuz hayat vermekte cömert ve gevşek davranmışlardır. bunlara ölmeyerek genç kalmayı ihsan ettikleri gibi, yalnız ölümsüz hayat verdikleri de olurdu. ama insanlar kendilerine genç kalma verilmediği için git gide ihtiyarlıyor, kudret ve kuvvetleri kalmayınca öyle bir hâle geliyorlardı ki artık hayat onlar için tahammül edilmez bir yük oluyordu.
türk tanrıları ise bu iş üzerinde titiz davranarak, insanlara sonsuz hayatı kolay kolay vermedikleri gibi, göklere çıkarak oturmalarını da uygun bulmuyorlardı. şimdi, göklere çıkan veya çıkmak isteyenlerden bir kaçı aşağıda
Merhaba, ben acı...
İçinize kalbinizden girer, oraya yerleĢir, uzun süre sizinle
kalırım. Bir tedavim yok. Bir kere beni içinize aldığınız
zaman, beni oradan çıkarmanız çok zor olacaktır,
bilirsiniz. Beni içinize almanız için kalbinizi açmanız
yeterli olacaktır. Bir insana, bir duruma, bir yere kalbinizi
açtığınız an sonunuz kaçınılmazdır. Ben, açtığınız o
kalbinizden içeri girecek, en derininize yerleĢeceğim.
Biliyorum, hepiniz benden nefret ediyorsunuz. Ama
aslında ben size zarar vermek için değil, sizi gerçeğinizle
buluĢturmak için giriyorum kalbinize. Binlerce, hatta yüz
binlerce türüm var benim. ġu an hepinizin içindeyim,
Ģöyle bir nefes alın. Acıyı hissedeceksiniz. Elinizi
kalbinize koyun ve selam verin bana. Sonra
etrafinızdakilere bir selam verin. Çünkü hepinizin bir
ortak noktası var, acı. Hepiniz aslında acı içindesiniz. Acı
sizin içinizde, siz acı içindesiniz. Ruhunuz hayatında ilk
kez dizleri üzerine düĢmüĢ bir çocuk gibi acıyor.
Ağlamıyorsunuz ya da ağlıyorsunuz. Ne olursa olsun
dayanıyorsunuz. Çünkü siz dizlerinizin üzerinde değil, ayaklarınızın üzerindesiniz. Binlerce kiloyum ben.
içinizde binlerce kiloluk bir acı taĢıyor, yine de
düĢmüyorsunuz. Miktarım arttıkça kilom da artıyor.
Bazen yüz binlerce kilo oluyorum içinizde. Yürürken
birden duruyorsunuz, acıdan yürüyemeyeceğinizi
hissediyorsunuz, iĢte o an bilin ki beni çok doyurmuĢ,
kilo aldırmıĢsınız, içinize ata ata, biriktire biriktire beni
büyütmekten baĢka bir Ģey yapmıyorsunuz. Oysa hareket
etseniz, konuĢsanız, gülümseseniz birikmeyeceğim
içinizde. Giderek kilo verecek, kayıp gideceğim
içinizden... Siz sustukça ben büyüyeceğim. Siz sustukça