Dur gitme Kürt kızı
Gece sensiz çok soğuk olur
Dağlar bile adını sayıklar
Ben susarım, yüreğim konuşur
Dur gitme Kürt kızı
Saçlarına düşmüş ay ışığı
Bir bakışın ömrüme bedel
Sensizliğin adı ayrılık acısı
Sen gidince sokaklar yetim
Türküler yarım kalıyor
Bir stran gibi içimde
Adın durmadan yanıyor
Dur gitme Kürt kızı
Ben seni sevmeyi kader bildim
Ellerin ellerime değince
Dünyayı unutup sana yenildim
Şimdi rüzgâr seni soruyor
Dicle susmuş, geceler yorgun
Ben hâlâ aynı yerdeyim
Kalbimde bitmeyen bir sevdanın yangınıyla vuruldum
Dur gitme Kürt kızı…
Bir ömürlük hasret bırakma bana
Çünkü sen gidersen
Ben biraz daha eksilirim dünyada…