Kâfir kelimesi kökünü küfürden alır. Kâfir hakikati örten demektir. Kâfir, sadece 'Allah'a inanmıyorum' diyen değil, dilinde olanın aksini davranışı ile yapan ve bu şekilde hakikati inkar edendir. Kur'an'da kâfir kavramı, aynı zamanda kişinin nefsinde, kendi ilahi hakikatini örtmesi manasına da gelmektedir. Kâfirler, kendilerini doğuştan müslüman sansalar da, İslamiyet'in -yani teslimiyetin- ne demek olduğunu, insanın nasıl bir varlık olduğunu, nereden geldiğini, nereye gideceğini, varoluşunun amacını bilmeyen küfürdedirler... yani kâfirdirler.