Insanlarin fiziki ve elzem ihtiyaçlarinin cok ötesinde tüketmelerine dayanan bir toplumsal düzen, her bir bireyin çok özel olduğunun altini cizmek zorunda. "Özel" kelimesinin tanimi geregi, herkesin bu sifati haiz olmasi durumunda aslinda hiç kimsenin özel olmayacagini söylemeye gerek var mi? En azindan iki buçuk asir önce varmis ki benzer bir mantigt David Hume da kurmak zorunda kalmis. Onsekizinci yüzyilin bu Iskoç filozofuna göre, tüm kadınların güzel olmasi mümkün degil; çünkü herkes güzel oldugunda güzellik siradan bir sey olur ve biraz daha güzel olanlari öne cikarip sifati bunlarla sinirlandirmaktan baska çaremiz kalmaz.
“Hepimizin özel oldugu bir dünya da iste aynen böyle, birbirine benzedigi için farkhligin sürekli disari onaylatmak zorunda kalan bireyler olmaya indirgiyor bizi.”