Beni bulutların üzerine çıkardın, orası senin evindi. Sana dedim ki benim dört duvarıma çatı olamadın ama ev bir insandı ve ev sendin; kimin duvarlara ya da çatıya ihtiyacı vardı ki?
Önemli olan affetmek, unutmak, iyileşmek değildi. Önemli olan yalnızca ve yalnızca, geçmişi geçmişte bırakabilmek ve şu anda yaşayabilmekti, geçmişin etkilenmesine izin vermeden. Çünkü ancak o zaman geçmiş, gerçekten geçmiş olabilirdi.