Bütün olan bitenler "Hiçliğin" ve "Saçmalığın" felsefesinde kendine yer bulup anlam kazanmaktadır.
Hay, aydınlatmaya çalıştığı insanlardan umut kestikten sonra bütün toplumu gözden geçirdi. Her sınıftan insanın kendi bilgisiyle yetindiğini, dünyevi istek ve eğilimlerini, bencil isteklerini tanrı edindiklerini gördü.
Yanlışın ancak güzel söz ve davranışlarla giderilebileceğine inanır. Bilgisizlik ve inat yüzünden ilâhi hakikatlere sırt çevirmekte direnenleri zorlamak yerine, kendi hallerine bırakıp uzaklaşır yanlarından. Dinde zorlama yoktur. Aksi takdirde dünya sınavı ve tercihler anlamını kaybedecek, insan insanı yargılarken ahiret saatini erkene almaya cüret ettiğinin farkına varmaksızın tanrı rolüne soyunmuş olacaktır.
Kaçılacak bir kitap olmalı yine de. Ruhumuzun ancak ona kaçtığında dinginleşeceği bir kitap. Ondan uzak kaldığımız için anlamadığımız birbirimizi. Seneler geçse de hep yepyeni kalacak bir kitap. Bir melekten işitilen ilk defa. Bir melekle inen yeryüzüne.
.
Mekânların ruhu elbette var. Fakat mekânlara ruh veren de insanlardan başkası değil. Eskidiğinde değil, insan soluğu değmediğinde çöküyor evler.