İçinde bir sevdanın onulmaz yarası ile yol alıp gidiyorsun usul usul
Kanattığın düşler kadar kanatılmışsın
Bir umut bir umuda bekçi kalırken
Dağıttığın hüzünlerle kaybolup gitmektesin
Düş misali büyüttüğün günlerin çarmıhını kendinle kaybetmektesin
...
- Hüsnü Bala
Yalnızca başlangıçtaki vesileye bakmakla yetinirseniz, bir sevginin gücünü yanlış değerlendirirsiniz. Aslında daha önceki gerilime, ruhun bütün büyük sarsıntılarına zemin hazırlayan, yalnızlığın ve düş
kırıklıklarının yarattığı o bomboş karanlığa bakmak gerekir. Yaşanmamış duygular burada
birikerek aşırı ağırlaşır ve değeceğine
inanılan ilk kişi ile karşılaşıldığında
alabildiğine boşalır..
"Sen adam olmazsın. Sen adam olamazsın. Ne olurdu sende biraz iyi olsaydın. "
Olamadık ne yapalım bu toplumda insanları bir arada tutan oyunun kurallarını oynayamadım. Dedikodu yap , yalakalığa ihtiyacı olan sinsi patronun gönlünü hoş et postallarını yala , yanındaki arkadaşının senden daha iyi konuma gelmesine asla müsaade etme entrika peşine düş. Elin ayağın çalışırsa yorulsun, ağzın laf yaparsa patronun gözde elemanı ve yüksek maaşı hak edersin . Çıkarın ve ahlakın arasında bir seçim yapacaksın biri seni aç bırakacak biri de yavşak bir insan yapacak . Tiksindim lanet ettim katil olmakla sınanmak ve sonunda şehri terk ettim .
suno.com/s/e1cX66YGB5fRuJLisuno.com/s/e1cX66YGB5fRuJLisuno.com/s/KLYzWBx6mzlNwDVSsuno.com/s/MeGISgyk0hRV8Jwx
Birkaç versiyonu oldu, artık hangisi size hitap ederse. 🦋
Okuduğumuz, dinlediğimiz, gördüğümüz, düşündüğümüz... her şeyin gerçekliğimizi oluşturduğunu öğrenince arada kendime böyle şarkılar yapıyordum. Bugün biraz daha farkındalıkla kendime bunu yaptım: Bazen ışığımız azalır ya da var mıydı diye sorgulatılır. İşte o duygu hallerinde kalmak da çıkmak da bizim seçimimize bakar.
Hayat sadece bir kutlamadan ibaret olsun diye varken biz bazen bu gerçeği unutuyoruz ya da unutturuluyor. Ve aslında o kadar muhteşem varlıklarken bunu bile bilemeyiz çoğu zaman: Kendi kendimizi ezikler ya da küçük görüp dururuz. Çünkü böyle bakıp algıladıkça yaptığımız kötülüklere daha iyi kılıf buluruz.
Her insan mükemmel bir şekilde yaratılmışken çoğu kendi içini tanımadan ya da fark etmeden olür.
Sana söylenen olumsuz kalıpları silip yerine olumlu sözler, anlayışlar, bakışlar vs. koy:
"Ailem böyleydi, imkanlar şöyleydi, bana kötü davrandılar, beni sevmediler, kimse bana inanmadı, kendimi sevmiyorum, şu bedenime bak, şu aklıma bak, şu acizliğime bak, çocukluğum berbat geçti, evliliğim berbat geçiyor vs." sorun değil, çözüm odaklı düşün.
Akıllı ve iradeli bir varlıksın, Sonsuz, Sınırsız ve Her Şeyi imkanlı kılabilecek Yaratıcın var: Kendinin farkına varmak, kendini dönüştürmek ve başarmak için daha neyin olsun?
Geçici Dünyaya uyum sağlamak için çabalayıp emek verirken kendi iç Dünyamızı tanımak, ona uyum sağlamak için niye emek ve çaba göstermiyoruz?
Doğduk ve olene dek oyalanmaya neden olan etkilerle birlikteyiz: İç sesini bastırıp burayı Ona tercih edersen sen de kendini tanımlarken "Günah işlemişin soyundan geliyoruz, çiğ süt emdik, tabi ki suç