Sivasta güzel bir sofra kuralım
Şiir
DÜŞ YANGINI
İnce cam kesikleriyle cebelleşiyorum Yaram açılıyor, ben yanıyorum Bir dümen gibi dönüyor başımdaki her bulut Bulutlar dağılıyor, ben dönüyorum. Yandı ellerimde ne varsa; hatıra de, kitap de... Bir dilsizin figanıyla sözcüklere susuyorum Boğazım bir tören sonrası hülyalar kuruyor şimdi dilimde Dilim konuşuyor, ben susuyorum. Söndü ateş, harlamaz bu küller Kırlardan geçiyorum, ellerimde menekşe güller Düş yangınından uyanamadım, uyuyorum Hayallerim dört nala, ben duruyorum. Azaldı içimde sevgi seli Sevgisiz insanları anlamadım, anlayamıyorum Ahıma yüklediğim bu soğuk bakışta Ahım savaşıyor, ben barışıyorum. Yoksa ben de mi takacaktım başıma kırları Elli düvel gençleşir, ben yaşlanıyorum Kırlangıçlar da döndü sözünden, gelmedi kır ayları Aşıklar bekliyor, ben ölüyorum.
Şiir
Gerçek sevgi Allah yolunda yorulmaktır Sevgili bir vücutta bulunmayan bir şeyi kendisinde taşımaya tahammül etmeyerek onu koparıp atabilmek, iste adaşım, yanlız bu sevmektir.
Din
Leş Gibi Bakire
(...) günleri naylon kanatlı tekinsiz şehrime benzemenin yolcusuyum ya şuramda düş yangını bizansişi bir deniz (...)
Sayfa 51 - yasakmeyve·Kitabı okudu
Uyuyorsun.. Kıpırdamadan,nefes alışlarını hissediyorum gözlerimi kapatınca. Saçlarının kokusu geliyor sanki. Tenime değen teninin sıcaklığı, her nefes alışında daha da yakınlaşıyorsun bedenime.