Yeditepe İstanbul
Ne çabuk dağılıyor benim düşüncelerim. Ne kolay yıkılıyor benim inançlarım. Ne kadar sık değişiyor benim kararlarım. Ben her şeyi ne kadar çabuk unutuyorum. Ben her şeye ne çabuk alışıyorum... Sevme Sanatı
Kafam cam kırıklarıyla dolu doktor, bu nedenle beynimin her hareketinde düşüncelerim ağrıyor Anlıyor musun
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Yine diplerde yüreğim Karaya vurmuş balıklar gibi İntihar ediyor düşüncelerim Kalbime saplanmış bakışların Hançer gibi sırtımdan vuran sözlerin Oysa bir şiir gibiydin benim için Satır satır hece hece okuyordum seni O kadar hafızama kazımıştım ki Uykumda bile tekrarlıyordum seni Artık ya şiirler anlamsızlaştı Ya da kalbim sana yenik düştü...... SEVGİLİ....
Düşüncelerim başka bir yolda yürüyor hayatım başka bir yolda en garibi de bu çelişkiyi artık düzen sanıyorum
Miras kalmış bir acının en toy yerindeyim, Sökülmüş bir sızının beyaz boşluğunda... Ben annemin süt dişiyim; Henüz çiğnemeyi bilmeyen bir ömrün, İlk kopuşu, ilk vedasıyım dünyaya. ​Henüz mülkiyet kokmuyor avuçlarım, Ama taşıyorum göğsümde geçmişin kahrını. Sallanıyor zamanın damağında köksüz varlığım, Düştüm düşeceğim, Kendi masalımın tam ortasına. ​Sonra bir yağmur başlıyor, faili meçhul bir iklimden, Yanaklarında çizgiler açmış o kadim coğrafyaya. Ben annemin göz yaşıyım; Sessizce akıp giden bir kederin en berrak cüzü, Toprağa düşmeden kuruyan gizli vasiyetin sözü. ​Her damlada biraz daha eksiliyor lügatim, Tuzdan bir hafızayla yıkayıp geçiyorum hayatı. Annemin sustuğu yerden başlıyor düşüncelerim: "Acı, var olmanın ilk maddesidir." ​Bir kırılma ile bir dökülme arasında sıkışmış, Hem en saf çocukluğu, hem en ağır olgunluğuyum gövdemin. Ne gitmeyi becerebiliyorum tam anlamıyla, Ne de kalıp o çehreyi güldürmeyi. ​Ben, kendinden doğamayan bir gölgenin, İlk beyazı ve son ıslığı.
Benden giden
Bir adam sevdim. Gülüşü yaktı beni. Teni ve kokusu çıkmaz zihnimden. Gülüşü bela, gelişi fena. Zihnimde oyunlar oynadı. Beni kızdan kadına dönüştürdü. Neşeli olan ben, Etrafı zırhlarla çevrilmiş bir kadın yaptı beni. Bakışlarım sert. Düşüncelerim hayra alamet değil. Gülüşlerimi çaldı. Daha doğrusu benliğimi alıp gitti. O benden gitti. Ben gidemedim.
Şiir