yarına kadar esen kalın...
Allah'a, senden başka ilah yoktur diyerek inanırız. Önce ilahları inkar eder sonrasında yalnızca Allah vardır deriz. İnsan hayatını yaşamak istiyorsa korkusuz yaşamalıdır. Kaygıyla korkaklıkla yahut insanı atacağı adımdan geri tutacak duygu ve düşüncelerle yaşamaya kalkışan insan, kendi hayatının özüne inmekte güçlük çekebilir. İnanışımız bize Allah'tan korkmamızı salık verir. Allah'tan korkan insan, Allah'tan başka bir şeye inanmayan yani ilahları reddeden insanla aynı düsturdadır. Allah'tan korkmak başka bir şeyden korkmamayı gerektirir. Allah'a inanmak başka bir şeye inanmamayı gerektirir. Allah'a inanıp başka bir şeyden korkmamaksa dünyada ve ahirette kişiyi nice güzelliklerle hemhâl eder diye ümit ediyorum. Ümit etmenin güzelliklerini de başka bir akşam sefasında anlatırım.
KISA KISA KİTABIMDAN ALINTILAR...
Oruç, iyice acıkarak akşam yemeğini daha keyifli bir hale getirme işi değildir!
Oruç tam bir adanmışlıkla Rabbin emrine uyma ve daha da fazla infak bilinci kazanma vesilesidir. Kendini tutmak, Rabbin emri diye helal olanı haram saymaktır gün boyu.
Senin iftar sofranda tuzluk koyacak yer kalmamışken, çoluk çocuğu ile sizinkine benzer bir sofraya oturamamışların, üst kattaki asgari ücretlinin, alt kattaki işsizin, yan komşu yetimlerin halini göz önüne getirip düşünceye dalmaktır.
Bu duygu ve düşüncelerle İslam aleminin Ramazan'ını tebrik eder, iç muhasebesi ile geçireceğimiz, sonrasında da hatalarımızdan vazgeçeceğimiz günler olmasını temenni ederim.
METİN SEVİL, Kısa Kısa - Sosyal Medya Tadında, Sayfa: 54
Reklam
"GÖLGELERDEKİ ANİME DÜNYASI" 1. BÖLÜM - Önyargılar
“Gölgelerdeki Anime Dünyası”serimizin ilk bölümüne hoş geldiniz değerli anime severler... Ve anime dünyasını merak eden ama bir türlü cesaret bulamayanlar... Nasılsınız? Ben fantastik dünyalarla ve mavi renkle kafayı bozmuş olan R. A. Süreyyâ...🌠 Bu bölüm hepinize hitap edecek ve oldukça yardımcı olacağına inandığım bir etki oluşturacak. Konumuz, anime önyargısı.💙
Evet, itirafta bulunayım, bundan yaklaşık 4 sene öncesinde ben de oldukça koyu bir anime hater’ıydım. Çevremde animeler hakkında konuşanlar olduklarında yüzüm ekşir, “Ne kadar aşağılayıcı.” şeklinde düşüncelerle o kişilerden uzaklaşırdım. Böyle düşünmeme sebep olan şey neydi diye düşünecek olursam, galiba ergenlikten çıkıp o genç kız havalarına girdiğim zamanlara denk geliyordu ve “Çocuk şeyleri mi izliyorlar? Çizgi film bunların hepsi, kedi kulaklı kızlar, sapık şeyler...” diyerek kendimce aşağılıyordum onları.
🐋
Madem konu buradan gitti, ilk önyargı sebebimiz de, ANİME ve ÇİZGİ FİLM ayrımı yapamamak olsun.
Evet, genel görüntüsü, çizimlerden oluşması, renklerin canlılığı ve ses aktörlerinin hayat verdiği karakterler olması, uzaktan bakıldığında animelerin çocuklar için var olan çizgi film sektörüyle karıştırılması çok olağan. Ama derinine indiğimizde, ikisinin asla aynı kefeye koyulamayacak kadar farklı olduklarını fark ederiz. Şimdi, şöyle bir karşılaştıralım;
Çizgi filmler: Çoğu zaman çocuklara yönelik içeriklerdir. Animeler: Her yaştan izleyici kitlesine sahiptir. 6 yaşında bir çocuktan tutun, 50 yaşında bir adama hitap edecek kadar geniş bir içerik yelpazesine sahiptir.
Çizgi Filmler: Genelde masalsı bir anlatıya sahiptir, derin ve karanlık konulardan uzaktır. Animeler: yetişkin bir bireyi bile hüngür hüngür ağlatabilecek, ya da dehşete düşürebilecek, veya aklını karmakarışık
Bir sürü vizit, sonsuz hasta yatışları, arrest, ex...
Korkunç bir nöbet, uykusuz bir ben, deli düşüncelerle dolu bir beyin....
Her insanın kendine döndüğü gizli bir anı vardır; bir kadının banyodan sonra, derin düşüncelerle saçlarını uzun uzun tarayışı gibi... O an sadece kendine odaklanır, planlarıyla hayatını tartar. Fakat bu narin eylemin yanı sıra, dış dünyanın kaba tavırlarını ve çevresel ortamları düşündüğümde tuhaf hissediyorum. İnsan kendine karşı o ince ihtimamı gösterirken, dışarıdan gelecek ufacık bir kaba sözün dahi o anı inciteceğini hissediyor. İnce bir nokta bu; insan o kaba dünyada, tam da kendi içine çekildiği anlarda inciniyor.
Reklam
Reklam