Selim
@dusuneyazan
Diyecek söz kalmadı. Zaten sözle de anlatılamazdı.
Yol dediğin sen yürüyünce olur.
Yürü, kıvrılır sana.
Korkma, taş da seni tanır zamanla.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yâr dedim, dağ sustu.
Ateş düştü ovama.
Bir çığlık tuttum içimde,
Anam duydu da ağladı.
-Ahmet Arif
“Hayat, karanlık bir ovada beliren soluk bir ışık gibidir.
İnsan o ışığa doğru yürür, bazen sendeleyerek, bazen düşerek ama her zaman umutla.
Ve belki de tek tesellimiz budur:
Yalnızca bizim için yanan, sönse bile arkasında sıcak bir kül bırakan o küçük ışık.”