Duru

Benim yolum senin kapında biter
Reklam
Karadeliklerin yörüngesinde yok oluşla dans ediyordu varlığımız
Nasıl uzağız gerçeğe ve nasılda biliyoruz bunu içten içe, sahte sevgi arsızlığından daha da derine düşüyoruz. Doğru vicdani boşluğu bulduğumuz andaki naifliğimiz en şaytani gücünüz, iler tutar yanımız yok. Bin güzelliği bir hataya siliyoruz çünkü affetmeyi unuttuk, öleceğimizi unuttuğumuz gibi. Uzaktan sızan o ince ışığı soruyorsun ya, al sana define haritası. Sevgiyi kazanmak için verdiğimiz emeği kazandığımız sevgiyi korumak için de verdiğimizde kurtuluruz. Başka kurtuluş yok..
Günler içimde, eskiyen bir eşya gibi.
Arkadaşlarım bana saygı duyuyor. Ben de çoğu zaman onların mutluluklarına katkıda bulunuyorum ve kalbim onlar olmadan atamayacakmış gibi geliyor. Eğer ölecek olursam ve bu çemberin dışına çıkarsam, yokluğumu hissederler mi? Kaç gün? İnsanoğlu böyle geçicidir. Kendi varlığına en çok inandığı, sevdiklerinin anılarında ve kalplerinde derin izler bıraktığını sandığı yerlerde bile, hızla silinip gider.
Reklam