duygu
@duyguakyus
lanet olsun! ne diye yaptığım her harekete bir bahane uydurmak zorundayım? hayat değil, işkence bu!
akıllı insanlar mutluluğun sağlığa benzediğini çok önceden fark etmiştir: mutluyken fark etmezsiniz; ama yıllar geçtikçe, geçmişte kalan mutluluğunuza ilişkin anılar, ah, anılar!..
ah, kalbim soğuktan, yalnızlıktan, etrafımda kimselerin olmamasından nasıl da acıyor!
hiçbir şey bilmiyorum, rastgele hareket ediyorum aslında. şimdiye kadar şansım yaver gitmiş, hayret verici biçimde sağ salim sonuçlanan işler çıkarmıştım, ama bu sefer şans benden yana değildi.
zalim bir keder tarafından yenilmiş, harap düşürülmüş ve ezilmiş hissediyordum kendimi. beni bu sapa yere bırakmış, tek bir destek, tek bir yol gösterenim olmadan bir başıma mücadele etmek zorunda bırakmıştı hayat.