duygu
@duyguakyus
üniversitede gördüğüm ne varsa hatırlayrak penslerle yarığı sıkıştırmaya başladım ama bir işe yaramıyordu. vücudum buz kesilmiş, alnım terlemeye başlamıştı. içimi derin bir pişmanlık kaplamıştı, neden tıp fakültesine gitmiş, neden bu ücra yere gelmiştim ki?
ama kaçmak mümkün değildi ve zaman zaman bunun korkaklık olduğunu kendim de fark ediyordum. işte özellikle bu yüzden tıp fakültesinde okumuştum.
sesi şefkat doluydu. her zaman olduğu gibi bu talihsiz kadının da bana gösterdiği şefkatin altında ezildiğimi hissettim.
saf bir kalple insanlara güven duymak mı doğurur bütün suçları?