Duygu Paylar
@duygupaylar
Alyakuş’un annesi
1845 yılında İrlanda'da yaşanan "Büyük Açlık" hadisesinde hayatta kalma mücadelesi veren üç kardeşin, hem acı hem sevgi dolu hikayesi. Ciğerlerimize soluduğumuz temiz havanın, soframızı süsleyen çeşit çeşit nimetin, temiz suyun, rahat bir yatağın, başımızı sokacak bir çatının, o çatıyı yuvaya çeviren anne-baba şefkatinin şükrünü ne kadar az eda ediyoruz.
Görmezden geldiğimiz, görüp de sesimizi çıkarmadığımız, hiçbir şey yapamadığımız ne çok acı var dünyada.
Üstelik bu acıları bir çocuğun gözünden görmek çok daha can yakıcı, etkileyici, düşündürücü.
Farkına bile varmadığımız, sahip olduğumuz kıymetli şeylere farklı açılardan bakabilmek adına çok istifadeli bir kitap. Birliğin ve sevginin gücünü hissettiren, büyük, küçük herkesin okuyup bir durması, düşünmesi gereken değerli bir eser..
Açlığın Çocukları Alıçlar AltındaMarita Conlon-McKenna · Genç Okur Yayınları (Semerkand) · 2017279 okunma
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ne zaman ki içimizdeki çocuğu, sesi ve hislerimizi dinleyeceğiz işte o zaman anlayacağız kendimizi, kendi çocuğumuzu. Ancak o zaman iyileşeceğiz ve biz iyileştikçe, sözlerimiz, davranışlarımız, istemeden yaptıklarımız iyileşecek. En hassas, en masum, en yaralı yanını keşfetmek isteyen tüm okurlara ısrarlı tavsiyem olsun
Yazarın 'Sevgili Dost' diye okura hitap eden mektupların samimiyeti, yapılan tespitler, kullanılan şiirsel dil, 'ne güzel anlatmış' dediğim onlarca yere rağmen, çok fazla ünlü düşünürün alıntılarının kitapta yer alması, yazarın anlatmak istediklerini, kendi fikirlerini pekiştirmek yerine gölgelemiş gibi geldi bana. Konuların alıntılarla bu kadar kısa geçiştirilmesindense daha derine inilmesini ve yazarın kendi düşüncelerinin kitapta daha çok yer almasını isterdim. Bazı yerlerde o kadar örtük, kapalı bir anlatım var ki, anlamak için defalarca okumama rağmen bir türlü başaramadım. Oysa sade ve yalın bir üslup yazarın derdini gayet güzel anlatabilirdi diye düşünüyorum. Yine de okuduğum için mutluyum. Arada karıştırıp, altını çizdiğim cümlelere bakmak bana iyi gelecektir.
@nihanka7, İyi Aile Yoktur kitabıyla beni çok etkilemişti,yaralarımı farketmiş ve çocuğuma yaralı bir çocukluk bırakmamak için neler yapabileceğim konusunda uzun uzun muhakeme etmiştim kendimle. Çocuğa yaklaşımı ve hassasiyeti tam da olması gerektiği gibi dedirtmişti hep okurken. İyi Toplum Yoktur kitabında da günlük hayatta toplumun bireyi istismar biçimlerini yine son derece cesur bir kalemle anlatmış. Beynimde şimşekler çaktırdı okurken ve çok düşündürdü beni. Her sayfada notlarım ve altını çizdiğim onlarca cümle var.
Düğün, sünnet ve bunun gibi her türlü törenin, biz özneyiz zannederken bizi nasıl nesneleştirip, toplumun kuklası haline getirdiğini,
Toplumun en çok kadını ve çocuğu kurban etmeye meyilli olduğunu ve bunu kız çocuklarının zihnine daha küçücükken nasıl empoze ettiğini,
Türk toplumunun kadına olan 'hizmetçi' bakış açısını,
Ev işlerinin bir kadının omuzlarındaki en ağır yüklerden biri olduğunu, eğer bu kamburu sırtımızdan atmaz, sınırlar çizmez, vaktimize ve hayatımıza sahip çıkmazsak içimizdeki yaratıcı gücü yok edeceğimizi, kendimizi yaratmazsak ne evliliğimizi ne anneliğimizi sağlam ve sağlıklı temeller üzerine inşa edemeyeceğimizi,
Hayatımızın biz neye inanıyorsak ne yapıyorsak ve yapmak istiyorsak o olduğunu, başkalarının 'o öyle olmaz' diye çizdiği sınırların sadece zihnimizde var olduğunu , bunları ancak bizim yıkabileceğimizi ve hayatımızı nasıl yaşamak istiyorsak öyle yaşayabileceğimizi, başkaları ne der diye yaşarsak, kendi değer ve benliğimizi bir yerlerde kaybedip, başkaları için yaşayıp ömrümüzü tüketeceğimizi çok çarpıcı bir üslupla anlatmış.
Kadınların asla bitmeyen ev işlerine hapsolup, kendi benliklerini ve yaratıcı güçlerini yitirmediği, törenlerle, geleneklerle köleleştirilmediği, böylece daha mutlu, üretken, aktif olduğu ve mutlu
Çok farklı bir kalem Murat Özyaşar. Yazdıklarını anlamaktan çok hissediyorsunuz.
Nasıl anlatsam yazım tarzını..🤔
Hani bir an dalıp gideriz ya geçmişe ya da yaşanmış herhangi bir olaya. Bir bakıma o dalgınlık anında düşündüklerimizi,hissettiklerimizi aktarmış kağıda. 'Cümlelerin anlamları yoktur, anlamların cümleleri var. Her anlamın bir cümlesi olmadığı için de hikayeler var' demiş ve 10 hikayeyle dillendirmiş anlamlarını. Kepenk,Kâmil,Felç,Altıotuzbeş ve Kriz öylülerini çok beğendim. Hayata ve insanlara dair çok güzel tespitler var bu öykülerde. Altını çize çize okudum her birini. Diğer öylülerini de sevdim. Hepsinde mutlaka altını çizdiğim cümleler var fakat bazı öyküler fazlaca metaforların gölgesinde kalmış. Okurken beni biraz yordu.
Dönüp tekrar okuyacağım bir öykü kitabı oldu Sarı Kahkaha. Öykü severlere tavsiyemdir
