duygu
@duygurkan
Hemşire
1998
11 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Dedemin anlattığı Parmak Çocuk masalı aklıma geldi. Çocuğu olmayan kadın hamurdan çocuk yapıyordu kendine. Ben de anne yapıyordum sanki kekten. Revaniden anne... Çok tatlı, şerbetli bir anne.
Bekledim, bekledim... Pişince bekledim, şerbetini dökünce bekledim, soğuyunca bekledim. Revani, anneye dönüşmedi.
Yaşlı insanların onlarla birlikte yaşlanan bütün eşyaları gibi, ben de yaşlanarak geçiriyordum çocukluğumu.
Görgü kurallarını öğrenebileceğim kimse yoktu ama kimsesizlik en sert öğretmendi.
En çok "Annesinin kızı" dediklerinde üzülüyordum. Annemin nerede olduğunu bile bilmiyordum ben.