Bazıları, kendi ölümlerini seçenleri günahkâr, başarısız ya da pes etmiş ezikler olarak nitelendiriyorlar. Sonuna dek yaşamak gerçekten her koşulda bir başarı mıdır? Hayat denen oyunda gerçek anlamda bir kazanma ya da kaybetme olabilirmiş gibi.
Arkada kalanların üzüntüsünü hayal etmek mümkün değil ama hayat insana ölümden daha çok acı çektiriyorsa, hayatlarına son verme kararlarına saygı duymamız gerekmez mi?
Ancak kendinizi bir çerçeveye sığdırmaya çalışıyorsunuz, uyum göstermek için büyük bir baskı altındaymışsınız, anormal görünmekten kaçınmaya gayret ediyormuşsunuz gibi.