Tuğba
@dxtub
Durmadan dövüşüyorlar; eskiden de, şimdi de, her zaman dövüştüler ve dövüşecekler.
Reklam
Ben, sırf düşünme ihtiyacımı gidermek, yaşama yeteneğimizin yirmide birini ortaya koymak için değil, pek doğal olarak, yaşama gücümün tümünü seferber ederek yaşamak istiyorum.
Kalbimin bir köşesinde, acı çektiğime inanmayıp kendimle alay ederken, bir yandan da gerçek bir acıyla kıvranır, kıskançlıktan kudururdum.
Niçin iyilik üstüne, güzel, yüksek şeyler üstüne anlayışım derinleştikçe batağa daha çok saplanıyorum, neredeyse boğulmama ramak kalıyor?
"Bütün güzel, yüksek şeyler"in inceliğini kavramaya hazır olduğum zamanlar, evet tam o sırada, bu güzellikleri anlayacak yerde, neden, belki de herkesin yapabileceği biçimsiz hareketleri, hem de sanki mahsus yapıyormuş gibi, tam yapılmamasını anladığım bir zamanda yapıyorum?