Duygu Eyüpoğlu

"Ah bu zavallı yalnızlıkta, insanının ruhunu yiyip bitiren, iliğini kemiğini kurutan bu kahrolası ülkede utanmayı unuttum ben."
Sayfa 21
Reklam
... ezeli unutkan kalabalığın gözünde zafer her türlü suçu söndürürdü çünkü.
Sayfa 56
Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar.
Sayfa 69
Çünkü sadece kendi kaderlerini bir gizem olarak yaşayabilenlerin gerçek anlamda yaşadıklarına inanıyorum.
Sayfa 67
Reklam