O, geçmişte kalmış yumuşacık bir hüzün, havayı ağırlaştıran yıpranmış bir nakarat, masanın kenarına ilişmiş, tahta iskemlenin arkalığına asılmış eski bir çanta, damlarla valelerin uluorta, çılgın sevişmesinin tanığı bir yabancı...
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Yüreğinde söylenmemiş sözlerin söyleneceği korkusu...
bunca renk arasında beyazın büyüsüne kapıldım.
Masal bitmesin Alyoşa, korkuyorum! Masal şatoları yıkılmasın. Cadılardan, devlerden kaçarken yolunu yitiren çocuklara yollarını gösteren yakuttan masal yıldızları yere düşmesin, parçalanmasın!..
Kedi eve geleceği gün hepimiz tedirgindik. Hayvana alışamamaktan korktuğumuz için değil, alışmaktan korktuğumuz için. Bir kedinin, birden, yerleşikliğin simgesi oluvermesinden korktuğu-muz için.