eslem
@eabiki
ruhu kaba ve duygusuz olan için, bütün bunlar neye yarar?
spoti/ruth {jane austen (ʃƪ＾3＾）}
•́ ‿ •̀
binlerce kez beter olsun gece senin ışığın yoksa..
Şu anda okuduğu kitaplar
Anlamıyorum.
"Niçin benim hala durduğum ve kendimi bağlı hissettiğim bir yer gibisin?"
Aradaki bağ çözüldü, ilişkiler kesildi, belki de aramızda bağ hiç oluşmamıştı hatta konuşmamıştık bile. Seninle bir kez konuşmayan benim seninle nasıl bağım olur? Kalbim neden bağlanmak için hiç konuşmadığı birini seçer? Düşünmek... sadece düşünmek. Belki bir gün her şeyim olur diye düşünmek. Ama karşındakine kendini fark ettirmiyorsun bile. Düşlediğin şeyler nasıl gerçek olabilir ki. Umut vardır ama aslında gerçek olmayacağını kendin de biliyorsundur. Belki de bu yüzden adım atmamışımdır ve ya insan sonucu bildiği için kendini korumuştur. İşte bu da insan beyninin kendini savunma yolu sanırım. Sonuç hayal kırıklığı. Kendini değersiz hissetme ve bu değersizlik hissini kendin kendine ortada bir şey yokken oluşturmuş olmanın pişmanlığı...
Reklam
Desem ki
Desem ki vakitlerden bir Nisan akşamıdır,
Rüzgârların en ferahlatıcısı senden esiyor,
Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini,
Ormanların en kuytusunu sende gezmekteyim,
Senden kopardım çiçeklerin en solmazını,
Toprakların en bereketlisini sende sürdüm,
Senden tattım yemişlerin cümlesini.
Desem ki sen benim için,
Hava kadar lazım,
Ekmek kadar mübarek,
Su gibi aziz bir şeysin;
Nimettensin, nimettensin!
Desem ki...
İnan bana sevgilim inan,
Evimde senliksin, bahçemde bahar;
Ve soframda en eski şarap.
Ben sende yaşıyorum,
Sen bende hüküm sürmektesin.
Bırak ben söyleyeyim güzelliğini,
Rüzgarlarla, nehirlerle, kuşlarla beraber.
Günlerden sonra bir gün,
Şayet sesimi fark edemezsen,
Rüzgarların, nehirlerin, kuşların sesinden,
Bil ki ölmüşüm.
Fakat yine üzülme, müsterih ol;
Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini,
Ve neden sonra
Tekrar duyduğun gün sesimi gök kubbede,
Böyle midir?
"Birbirine düzgünce veda edememis her insan mutlaka yine karşılaşır."
- böyle midir gercekten? buna inanmak insanı ne kadar mutlu etsede hiç umut vermiyor bana nedense. belki de ben veda edememisimdir sadece. belki ortada bir iliski veya olay bile yoktur, karşı tarafın ruhu duymuyordur ve cekip gitmiş hayatını yasiyordur ama sen ona veda bile edememissindir..
keşke gercekten boyle olsa ve karşılaşşak ama kader bizi yine karşılaştırır mi acaba şu koca dünyada?
