“Bu sessizlik hayatımın her ânını tüketiyormuş, irdelersem deliririm sandım ama sonra uyandım ve bize ne yaptıklarını görmeye başladım, eylemdeki dehayı gördüm, senden bir şey alıyorlar, yerini sessizlikle dolduruyorlar, sen de uyanık olduğun her an o sessizlikle karşı karşıya oluyorsun, yaşayamıyorsun, sen, sen olmaktan çıkıyorsun, bu sessizliğin karşısındaki bir şey oluyorsun, sessizliğin bitmesini bekleyen bir şey, dizlerinin üstüne çöküp yalvaran, sessizliğe gündüz gece fısıldayan, alınan şeyin geri verilmesini bekleyen bir şeysin sen ve anca o zaman devam edebilirsin hayatına, fakat bitmiyor bu sessizlik işte, istediğin şeyin günün birinde geri verilme olasılığını açık bırakıyorlar, sen de sindiğin yerde felç olup kalıyorsun, köreliyorsun eski bıçaklar misali fakat sessizlik bitmiyor çünkü güçlerinin kaynağı bu ve sessizliğin gizli anlamı da böyle işte.”