Kimin uzağı seninse
yola oradan başla
ne sensin varacağın yer
ne koparıldığın bahçe
'Herkesin bahçesi birbirine açılır!'
cümlesinden açıldım, ben sana kaldım
Senin bahçeler açışlı ruhunda kaldı oyun
bilmeyen çocuğun canı
Rüzgârların çarpıştığı gövdeni sınırın sandım
senden korkutuldum, sana saklandım
Şimdi gövdesini rüzgârboş bırakan peri
kanatlarının açtığı bahçe senindir
kirazı ondan iste bahçe senindir
yokluktan varsa bir
vuslat, yazıdan elde
bir uzlet, geçse
kalır üç kelime,
biri ah! bir eyvah!
biri bunları bile
unutturacak o zalim
saat, o sonsuz firak!
Üzgünüm. Uzaklığı ve yakınlığı da yarıda bıraktım,
yarısında bırakıldım, yarım kaldım, kendime bir
gündüz bulamadım. Geceyle dolduramam ki her şeyi!