Ama kesin görünen düşünceler değişebilir zamanla.
Belleğin kölesidir ileriye dönük kararlar;
Heyecanla doğar, ama sonra zayıflarlar.
Ham meyve gibi dalına yapışır görünürler;
Olgunlaşınca, ağaç sallanmadan düşüverirler.
Borçlu da biz, alacaklı da biz olunca,
Kolay olmaz sadık kalmak borcuna.
Kendimize heyecanla verdiğimiz sözler,
Heyecanımız dindiğinde anlamını yitirider.
Öyle şiddetli duygulardır ki üzüntü de sevinç de,
Uygulamaya koymak onları aynı şeydir yok etmekle.
Sevinç çok eğleniyor, keder çok yakınıyorsa,
Keder sevinecek, sevinç kederlenecektir yakında.
Bu dünya elbette sonsuz değil, o halde,
Ne olmuş aşkımız da değişirse talihimizle birlikte!
Bilen çıkmamış çünkü bugüne kadar,
Aşk mı talihin, talih mi aşkın yolunu açar.
Büyük adam düşmeyegörsün, gözdesi de uçar gider;
Yoksul adam kalkındı mı, düşmanları dosta döner.
İşte böyle, aşk talihe yön verir zamanında,
Dosta ihtiyacı olmayan dostsuz kalmaz da,
Dara düşüp kof dostunu deneyen,
Bir de bakar, düşmana döndürmüş onu hemen.
Neyse toparlayıp başlangıca döneyim en iyisi:
Niyetimizle kaderimiz öyle ters yönde koşar ki,
Birbiri ardına yıkılır gider hayallerimiz.
Düşüncelerimiz bizimdir, sonuçlarını ise bilemeyiz.
Sen ne kadar, ikinci kocaya varmam diye düşünsen de,
Düşüncen de ölür, ilk eşin öldüğünde.