Bu adam, akıp giden hayatının karşısında, güzel bir tahtayı cilaladıktan hemen sonra, “İşte, oldu,” diyen bir marangozun rahatlığını hissediyordu.
“İşte,” diye düşünüyordu Riviére de, “hayatım da güzel oldu.”
Sayfa 17
İnsanların hayatlarını kolaylaştıran her şeyi, azar azar ihtiyarlığa, “zamanı gelince olur”a ertelediğini fark etti. Sanki gün gelir, insanın gerçekten vakti olabilirmiş gibi, sanki insan, hep hayalini kurduğu bu mutluluk dolu barışa, hayatının son anında kavuşabilecekmiş gibi.
Sayfa 17
Kendini daha önce asla sormadığı soruları düşünürken buluyor ve buna şaşırıyordu
Sayfa 16
Seçimlerimizi yaptıktan sonra, hayatın bize sunduklarıyla yetinir, bununla mutlu olabiliriz. İşte bu, sizi aşk gibi çevreler.
Sayfa 13