"O hâlâ içimde... Biliyorsun bazı geceler hayali beni ziyaret eder ben de o geceyi saaadet ve huzur içinde geçirir, uyanmanın lezzetini unuturum. Ama bu sefer hayali değildi gördüğüm. Dün gecenin adı Kaknusia idi."
Bahşı'ya mahzun mahzun baktı... Beni bırakma der gibiydi. Bahşı kulağına yaklaşıp "Özgür oluyorsun!" diye fısıldadı. Ondan yine "Ben daima Bahşı Bey'in esiriyim..." cümlesini bekliyordu ama o arzusu sorulmuş bir mahkum gibi sayıkladı: "Özgürlük belki de sevgiliye köle olmaktır efendimiz!"