Susturulduğu için kendi kendine konuşan Leylanın iç sesini okuyoruz bu kitapta. Üzülmek çare olur mu ona? Çıkış yolu aramak bulamamak kaderine razı gelmek… bir ses bir el bi omuz isterdi yanında Leyla. Çok yalnız kaldı. Yalnızlaştırıldı. Bir çok kadın gibi.
Ayşe Kulin lise yıllarımda çok okuduğum sonra okumaya uzun bir ara verdiğim bir yazardı. Bu kitabı görür görmez tereddüt etmeden aldım ve bir solukta okudum hemen.
Askeri darbe ile uyanılan bir sabah. Tesadüf yolları kesilen iki insan. Yaş önemli mi? Bence değil. Bir apartman dairesinde geçen 4 gün 3 gece. Neler oluyor? Bir yandan 1960 yılının ülkesi bir yandan heyecanlı bir aşk.
Tavsiye ederim
“Tek taraflı aşka, aşk denmez ki.”
“Ne denir?”
“Zaman kaybı. Eğer çok uzadıysa da çile.”
“Çok acımasız olmadı mı?”
“Sen mutlu aşk ezgisi duydun mu hiç? Aşıklar sevdalarına kavuşabilselerdi bambaşka bir şarkı türü gelişirdi herhalde.”