Kişinin erken yaşlarında anne ve babasıyla arasındaki ilişkiler şimdiki zamanda terapistle, eşiyle ve patronuyla arasındaki ilişkilerde de ortaya çıkar (Freud yerinde bir ifadeyle buna "aktarma" adını vermiştir).
Gerçekten de pek çok insan mutsuzluk, sıkıntı ya da amaçsızlık gibi hislere otomatik tepkiler vererek, "Gelecekte beni bekleyen ne tür güzellikler var?" sorusuyla birlikte zihinlerini içinde bulundukları andan uzaklaştırmaya çalışıyor. Bu durumda geleceğe dair "umut" aslında şimdiki zamanı öldürüyor.
Fransızca ve Yunanca gibi bazı dillerde tatile çıkıldığı şu şekilde ifade edilir, "Şu kadar zaman geçirdim..." Ülkemizde çok daha nicel bir ifadeyle, “Şu kadar zaman harcadım…” deriz.