Yaradan üstüne titrediği kuluna hiçbir şeyi boş yere yaşatmaz. Hepsini sevgiyle uğurla, bir parça öfke banndırma kalbinde. Öfke kalbin mayasını bozar, öfkeyle işlevini unutmuş kalp zamanla pas tutar. Şimdi artık seni üzen herkesi sevgiyle uğurlama vakti
İnsan istiyor ki yuvam sığındığım limanım olsun. Sürekli eleştirildiği, sürekli şikâyet duyduğu, içten bir gülümseme göremediği bir yere yuvam diyemiyor sonra. Müteahhitlerin yaptığı yapı değildir yuva. Yuvayı yapan, içinde yaşayan insanlardır, emekleridir, beraberlerinde getirdikleri güzelliklerdir. Benimsenmediğin, hoş görülmediğin yer ise evin bile değildir.
'Her şifa zamanını bekler,' der Derviş Dede. Bunca zaman hiçbirimizin aklına gelmeyişinde de bir hayır olmalı. Belki bu devaya ancak hazır olabildin. Hazır olmadan verilseydi, sana deva olmak yerine zamansız bir elveda olacaktı belki de. Bu kesişmenin kıymetinin yoğunluğu zamanın doğruluğundan kaynaklı olmalı'