Ayşe yıldız
@ebedigezgin
113 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Allah bazen kulu gözünün önündekini görebilsin diye gözyaşlarıyla yıkar gözünün pasını, kirini. Kuluna kıyamaz esasen, lakin kulu görmemekte direniyordur, ıstıraptan başka çare yoktur. Kulu için için acı çeker. İmtihan geldiği yeri temizler, pak eder. Kuluna şah damarından yakın olan hepsine şahitlik eder. Her koyu keder giderken bir muştu bırakır Bu, 'çok yoruldun, sabrettin, hak ettin,' mükâfatıdır. Acının ardındaki mükâfat pek değerlidir, kara kışın ardından gelen bahar gibi…
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Kul haddi bilmek, duracağı noktayı doğru kestirmek zorunda. karşımızda bize karşı gelişen bir direnç varsa haddimizi aşmış, Allah'a bırakmamız gereken noktayı kaçırmışız demektir. Geri adım atmak ve doğru mesafeye kadar çekilmek burada varılması gereken nihai hedeftir.”
"*Güzel kızım biliyor musun insanı en çok yoran şey nedir? Allah için o mesele bir Ol vakti kadar kolayken, her şeyi çözmesi gerekenin kendisi olduğunu ve hemen çözmesi gerektiğini düşünmesidir. Biz aciz kullar herkesin kederine deva olacak donanımda yaratılmadık, dahası, Allah da bize böyle bir sorumluluk yüklemedi. Bize düşen yalnızca yolda olma hali. Menzile varmak için değil, yolda olmak için. Zira yola çıkanlar bilir ki, yol menzilde değil, son nefeste son bulur. Gerisi ise tüm kalbimizle tasdik ettiğimiz müdahalesiz bir teslimiyet hali.”
"Ya işte böyle yavrum. Birine yemek ikram etmek mal sadakasıdır. İkram ettiğin yemeğe özenmek ise gönül sadakasıdır. Birine alelade bir sofra hazırlarsan kendini kıymetsiz hisseder, oysa özenirsen yakın bir dost gibi hisseder. Maldan vermekle gönülden vermek çok farklıdır. Gönül sadakasının hem Allah hem kul katında ehemmiyeti çok daha fazladır''
Oysa kahraman demek hep üstün yetenekli olmak demek miydi? Sıradan insanlar da hikâyelerimizi süsleyemez miydi? Filmlerde dahi artık hepimiz ütopik karakterlerden sıkılmamış mıydık? Sanki herkes sıfır bedenmiş gibi idealize edilen kadın karakterler, sıfır göbekli, spor salonundan çıkmayan zengin hodbinler.