Sorunu kendinde görmeye başlamak ölümcül bir alışkanlıktır kendi kendinin kurbanı olmussundur, işin kötüsü en yaknındakiler bile bunu fark ettiklerinde sana acımasız olmaktan, hakkını yemekten çekinmezler, ne yaparlarsa yapsınlar onları suçlamayacağını bilmelerinin rahatlığındadırlar.
Kitapta en üzüldüğüm ve sarılmak istediğim kişi Nihal oldu. Kitabı okurken hayal olarak sarıldım. İkinci sarılmak istediğim kişi Halide.. Halide içinde neler yaşamış nelerle baş etmeye çalışmış. Ve Annelerine değinmek istiyorum bu kadar katı bir kalbe ve etraftakilere kin kusar gibi yaşamaya sebep olacak bir hayatının olduğunu düşünüyorum. Kitapta babaya çok az değinilmiş ama annenin ne kadar katı ve çekilmez biri olduğundan çok kez bahsedilmiş. Annenin yaşantısında detay verilmemiş bu yüzden onu tamamen suçlamak istemiyorum. Yazarın değinmediği bir çok detay vardı. Ayrıca kitapta çok metafor, betimleme, tasavvuf vardı bu yüzden kitap olay akışından çok sizi düşünmeye itiyor bu yüzden okuma sürem uzadı. Bir çok hoşuma giden cümleler, paragraflar oldu. Kitapta tek keşke dediğim şuydu: iki hayatın hikayesindeki olaylar daha farklı şekilde birbirine bağlanabilirdi. Ama kesinlikleeee kitabın tamamındaki en önemli unsur yazarın kullandığı zengin dildi önünde saygıyla eğiliyorum.
Çok kısa sürede bitirdim açıkçası olaylar nereye bağlanacak diye merak ettim hızlıca okudum ama her olay kendi içinde kapandı ve kitap bitti. Hoşuma gitmeyen olaylar yaşandı bu olaylara pedofili denir mi emin olamıyorum pedofiliden başka bir şey olduğunu da düşünemiyorum. Bu olayların okuyucuya ders niteliğinde bir sonuca bağlanması gerekiyordu. Evet yazar dediği gibi toplumsal gerçekleri anlatmış olabilir fakat bunun yanlışlığını da belirtmesini isterdim. Bi kişi öneri istese belki çerez kitap niyetine öneririm ama olay örgüsüne kefil olmam.
Gece Sesleri