Zavallı yaşlı insanlar, geçmiş şeyleri hatırlarına getirdikçe mahzun olurlar. Çünkü, ömürlerinde geçirmiş oldukları sevinçli günlerini andıkları vakitte, o günlerin bir daha geri dönmeyeceğine yazıklanırlar ve çekmiş oldukları üzüntüleri hatırladıklarında, gönüllerinin yaraları tazelenir.
İnsanı diğer hayvanlardan ayıran en önemli özelliğin, dişisine kötü davranan tek hayvan olduğu önermesini ileri sürerdim; dinleyicilerimse şaka yaptığımı düşünürdü. Hâlbuki bu ne bir kurdun ne de korkak çakalların işlediği kabahatlerdendir. Evcilleştirilmek suretiyle yozlaşmış köpekler bile yapmaz böyle şeyler. İnsanlar yabani içgüdülerinin birçoğunu, en azından iyilerini kaybetmişken, onlar bu konuda insiyaklarını korurlar.