Ebrar Bektaş
@ebrar_bkts
Vaveyla: @ebrarwqs
Wattpad: @e_bektasss
Ben aşkı şiirlerde, romanlarda olduğu gibi bir parlak yaz gecesinin mehtabında başlayıp sabahında biten bir rüya addedenlerden değildim. Benim için sevmek bir başka insanın vücudundan, ruhundan bir parça hükmüne girmek, onunla beraber gülüp ağlamak, ıstıraplarını paylaşmak demekti.
Sayfa 101
Reklam
Hani yirmi beş gün evvel kendime verdiğim söz? Hani bu masanın kenarına yazdığım program?
Bu gece kendi kendimden nefret ediyorum.
Sayfa 70
“Ne yapayım efendim… Her sabah değil ya… Bazı gün erken geliyorum… Bazı günler de hava kapalı oluyor… Anlayamıyorum.”
“Hava kapalı olursa geç gelmek mi lazım kızım!..”
“Hava kapalı olunca saati nereden anlayayım?”
Sayfa 15
10/04/2026
Sanırım kimsesizim, etrafımdaki onlarca insana rağmen. O kadar gerçek gülüyorum ki, her gece dökülen onca gözyaşıma rağmen. O kadar yorgunum ki, saatlerce uyumama ve hiçbir şey yapmamama rağmen. Sanırım mahvoldum. Benimde artık hiçbir şeyi dert etmeden hayal kurmam lazım. Benimde saçlarımı birinin örmesi, benimde birine ağlamaktan korkmayarak sarılmam lazım. Çünkü ben sarılmayı unuttum. Birine karşı ağlamayı unuttum. Çünkü ben mahvoldum. Kendime rağmen kendimle baş başa kaldım ama ben kendimi bulamadım.
“Beni bana sorarsam, sana kendimden bahsedemem. Seninle tanışamam ve sana geçmişimi anlatamam. Ama beni tanımak istersen sonsuza dek yanında kalabilirim. Çünkü ben yanımdakine göre yaşıyorum bu hayatı. Eğer benden nefret ediyorsan, sebebi senin bana olan davranışlarını kopyalıyor olmamdır. Eğer beni asla bırakamıyorsan, ben de senden vazgeçemiyorumdur. Nasıl biri olduğuma dair bir fikrim yok, ama eğer beni tanımak istersen ebediyen seninle kalırım.”