Son zamanlarda her cepheden öyle kötü
bombalandım ki, bir ara kurşunlar üstünde sek sek sekip gölgesinden hızlı silah çeken Red Kit gibi
takılıyordum görsen. Kurşunlar yorucuydu ama Red Kit
olmak çok eğlenceliydi, ben bundan sonra yalnız
kovboyum Osman.
Lafı dolandırıp lüzumsuz heyecanlara mahal vermeden peşin peşin söyleyeyim, ben artık istemiyorum Osman.
Güzel başlayan bazı romanlar ilerledikçe sarpa sarmaya başlar da bir umut okumaya devam edersin ya, hah işte
ben öyle yapmayı bıraktım. Neresinde kaldığımı
unutmayayım diye değil, tam da neresinde vazgeçtiğimi
hatırlayayım diye sayfayı köşesinden katlayıp rafa
kaldırıyorum, yani artık istemiyorum Osman.