ebrar
@ebrarcalis
Sessizlikle iyileştirilmesi gereken anlar vardır. Bazı anlar sadece susuşla onarılabilir ; sadece susmak , o andaki çaresizliği, dehşeti ve öfkeyi giderebilir. O susmakla şifa bulacak anı , klişe bir cümleyle kirletmiştim. Bu cümleyi şöyle mi kurmam gerekiyor : Sev ya da sus. Seviyorsan sus.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
" Herkesin bir kez kendi cehennemine inmesi gerekir ." demişti Cesare Pavese. Kimimiz hiç oradan çıkmıyor. Kimimiz , aldanışın vaatlerine kanarak orayı cenneti sanıyor.
Uçurumun kenarında cesaretinden yürümüyordun. Sana uzanacak bir el olsun ve korktuğunu hissetsin istiyordun. Hiçliği yaşarken hiçlikten nasıl ürktüğünü , uçurumun sana nasıl baktığını bir kişi olsun anlasın.
Kimseye kendi kalbinden öte bir yurt yok. Oraya cihanı sığdırabilirsen , ne mutlu sana !
Mazi ve çocukluk, kimilerimiz için cerahat püskürten bir yara iken , kimimiz için bir düş ülkesi , bir sığınak.