Bu gıybet çeşidi de, gıybetini yaptığı kişi belli olmasına rağmen bunu isim vermeden yapmaktır. Halbuki herkes bununla kimin kast edil-diğini bilmektedir. Gıybet yapan kişi, isim vermemek suretiyle adeta kendisinin takvalı biri olduğunu göstermek ister. Bu ise münafıklıktır.
Bir kimse Müslüman kardeşini çekiştirmeye, gıybetini
yapmaya başlar. Kendisine, "Gıybet etme!" denildiğinde, "Bu gıybet değil; ben doğ-ruları söylüyorum." derse, adeta Allah'ın haram kıldığı bir şeyi helal addetmiş gibi olur. Allah korusun, Allah'ın haramını helal saymak küfürdür.
Fakih Ebu'l-Leys es-Semerkandi (rh) demiştir ki:
Gıybet dört türlüdür:
1. Küfür sayılan
2. Nifak (münafıklık) sayılan
3. Günah sayılan
4. Mubah sayılan
Gıybet, kardeşini onun hoşlanmayacağı taraflarıyla anmandır.
İster bunu noksanlık onun kendisinde ,ister aklında , ister elbisesinde, ister sözünde, nesebinde, alışkanlıklarında veya bunlarla alakalı herhangi bir şey de olsun fark etmez.