Hani çocuklara sorarlar ya, niye ağlıyorsun yavrum diye ; derin bir yara içinde bir yerde kanadığı için ağlar, ama soruyu soran amcaya der ya , mavi kalemtıraşımı kaybettim diye, işte öyle kenderleniyordum ben de…
Hani olur ya ; fark etmeden alıştığımız,alıştığımızı da hiç bilmediğimiz sıradan bir tiryakiliğin törenlerinden ayrı kaldığımızda , hayatın eskisi gibi olmadığını hissetmenin hüznü sarar içimizi.