Kendimi kapadım yazdığım defterlere. İçimi açmaktan çok korktum.
Artık yazdıklarımın bir anlamı olsun istiyorum. Bir şey söylüyor olayım. Bu ne bu, bu satırlar ne anlama geliyor? diye soran olursa, sanki olabilirmiş gibi, diyeceğim ki: bu bir hikâye, ama biraz karışık.
Beni neyin beklediğini bilmiyorum. Ama beni güzel günlerin beklediğine inandığım günler çoktan bitti. O günlermiş meğer güzel olan. Şimdi günler beni olduğum yere çiviledi. Kendi çarmıhımda sızlanıyorum.