“Her zaman insanları insanlardan ayıranlar, onları birbirlerine düşman edenler, onlara körü körüne uyan kalabalıklar, gerçeği boğanlar, insanı bu koca dünyada yalnız bırakarak sevgiyle uzatacakları sıcak bir elleri olmayanlar... yani kalpsiz ve kansız gerçek sakatlar karşımıza oturacaklar.
Ve biz onlara diyeceğiz ki:
Hesaplaşma günü geldi. Şimdiye kadar yalnız din kitaplarında yargılandınız. Biz fakirler, zavallılar yarım yamalaklar, bu kitapları okuyup teselli olurken içinizden güldünüz. Ve çıkarınıza baktınız...”
Ben, sadece namuslu olmakla öğünen kişiyi adamdan saymıyorum; toplumu iyiye, güzele götürmek için kendi gibi namuslu insanlarla birlikte bir çaba harcamamışsa, çevresindeki uygunsuz gidişe başkaldırmamışsa, o kişi namussuzdur benim için.
Başkalarına söyleyecek bir sözüm olabilmesi için önce kendime söz geçirmem gerektiğine inanıyorum. Bana bugün, ne yapmalı? diye soracak olurlarsa, ancak, önce kendini düzeltmelisin, diyebilirim...Kendini çözemeyen kişi, kendi dışında hiçbir sorunu çözemez.