Ebrar Tatar
@ebrartatar
firaktayım, gülmez yüzüm.
...
Şeytanın sesi:
- Kırdın ellerimi!.. Halbuki istediklerini benim elimden alacaktın.
Şairin sesi:
- Sen bana hiçbir şey veremezsin!.. Ben Allah’ı, tokluğumun değil, açlığımın şiddettinden buldum. Senin kalayladığın her kabın altında hiçlik var; hiçlik, kemiyet, köpük, sayı, cila, hudut... Ben sonsuzu istiyorum!.. Ben doymuyorum!.. Açım!.. Onun için mahrumum... Mahrum olduğum için mâlikim... Ben ölmemek istiyorum!.. Devletim, tek şarkının, âhengin, mısranın içinde... Sen bana istediğimi veremezsin!.. Sen kuvvetin değil, âcizin sultanısın... Sen Allahın oyuncağısın... Bana, zamanın şeridini kusan motor lazım, oyuncak değil...
Şairin sesi:
-Allahım, bana sen lazımsın, bırakma beni!
Şeytanın sesi:
- ( Yaralı bir ahenkle uzaktan) Sana o lazım, ha?..
Şairin sesi:
- Yalnız o lazım... Bütün korkularımın, ihtiraslarımın, ıstıraplarımın, şüphelerimin ufkunda, ötesinde, gayesinde, merkezinde o var...
“...kadınlık büyüsünden başka hiçbir şeye aklı ermeyen, kafası olmayan kadın...”
