“Ben, mahşer gününün dehşetinden başka iman, secdeden başka namaz tanımayanlardan değilim. Ben nasıl mı namaz kılarım? Bir gülü seyrederim, yıldızları sayarım, yaradılışın güzelliği, onun düzenindeki kusursuzluk karşısında büyülenirim, Rabbim’in en güzel eseri olan insanın, onun bilgiye aç beyninin, aşka aç gönlünün, uyanmış veya tatmin edilmiş tüm duyularının karşısında hayranlığa kapılırım.”
Ölümünden bir yıl önce Kawabata şöyle yazmıştır: "İnsanlar, her türlü sevgi titreşimine set vuran beton duvarlarla birbirinden ayrıldı. Gelişme uğruna tabiat feda ediliyor."
Hazır ahlâki ve siyasi çözümler servis ve empoze eden okul, kültür bakımından bir barbarlık kurumudur. Böyle bir okul, özgür bireyler değil, köleler yaratır ve bu haliyle medeniyete katkı sağlasa da kültürü geriletir.