Ebrar Topuz
@ebrrtpzzz
6 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Zaven Biberyan, İstanbul Ermeni edebiyatının önde gelen realist yazarlarındandır. Dile getirilemeyen gerçeklere cesur, kuvvetli kalemiyle değinmektedir. Eserlerinde birey ve toplum çatışmasını, toplumsal sorunlarla boğuşan insanları işler. "Yalnızlar" da bu temalara yer verdiği eserlerinden biri. 1950'ler İstanbul'unu ve o dönemde hüküm süren fikirleri, Erenköy'de yaşayan iki farklı aile çerçevesinde anlatmaktadır. Biberyan, biri Türk diğeri Ermeni iki komşu ailenin hem içeride birbirleriyle olan ilişkisini hem de dışarıda toplumda sürdürdükleri ilişkilerinden bahseder. Bireylerin derin psikolojik tahlillerine değinerek toplumda yer aldıkları konumları ve bu konumlarda sergiledikleri toplumsal davranışları çok yönlü bir şekilde ele almaktadır. Kişilerin iç dünyası aracılığıyla psikolojilerindeki derinlikleri farklı perspektiflerle yansıtan bu eser, aynı zamanda tarihe de o dönemin gözünden yakın bir bakış atmamızı sağlamaktadır. Bu yüzden hem farklı bakış açılarını görmek hem de 50'ler Türkiye'si hakkında bilgi sahibi olmak isteyenlerin bakabileceği akıcı bir eserdir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sonsuz olasılıklarda bulunan yaşam biçimlerimizde “zaman” denilen kavramın hem fazlaca önemsiz olması hem de bir o kadar önemli olması arasında sıkışıp kalıyoruz. Dünyanın varoluşunu düşündüğümüzde, insanoğlunun yeryüzünde bulunacağı o minik zaman dilimi için bu sıkışmışlık pek de ciddi bir mesele olmamalı aslında. Bu yüzden her bir saniyeyi hesaplayarak yaşamak da bir son yokmuşçasına düşünmeden yaşamak da insan doğasına aykırıdır, iki aşırılığın da kişiye kaygıdan başka bir getirisi olmayacaktır.
Momo, zamanı hesaplayarak harcamanın ve kavramdan öte olmayan bir şey olma ikililiğini farklı açılardan o kadar güzel gösteriyor ki . Bunu gösterirken de kullandığı yalın dil sayesinde daha okunduğu an altındaki mesajı alabiliyoruz. Bu açıdan da çocuklukta da yetişkinlikte de okunduğunda kişiye katacağı şeyler olduğu şüphesiz.
“Hayat” adı altında bize sadece belirli bir kısmı sunulan ve bizim için “tüm bir yaşam” anlamına gelen zamanın kendisini çok geç olmadan tanımalıyız. Tanımalıyız ki akıp gidiyorken kendisini en doğru şekilde yönlendirip kullanalım. Aksi takdirde vakit geldiğinde elimizde bir şey kalmamış olması bizden başkasının sorumluluğu değildir. Bize ayrılan vakti bilmeden bizim vakit ayırdığımız o kadar fazla şey var ki…
