Tam yaşamaya başladığım bu andan itibaren beni öldü saysınlar...
Sayfa 109
Reklam
Her akşam ne yapardım?
Evinin önünden tramvay caddesine kadar kırk elli metreyi ağır ağır yürür, arada sırada durur,
Şimdi merdivende...
Şimdi odasının kapısında , şimdi odasında, diye tahminlerde bulunurdum...
Ben onu muhayyilemde odasına soktuğum anda ekseriya garip bir tesadüfle Macide’nin elektriği de yanardı...
Her akşam yanan ışığın bu akşam yanmaması bir fevkalade miydi?
Tabi...
Sayfa 105
Buraya bir türkü bırakıyorum. Sizin için 🌸
”Leyla Başıma Açtı Türlü Belayı
Ah Leyla Leyla Leyla Etme Bu Nazı”
youtu.be/5tHSSwGqmWc
Ben ikide bir böyle oluyorum, bazen bütün insanları boyunlarına sarılıp öpecek kadar seviyorum, bazen de hiçbirinin yüzünü görmek istemiyorum.
Sayfa 88