Ebru Çiçek
@ebrucicekk
Ruhlarımız buluşur elbet Tanrı dağında.
Artık sanki yaşamıyorum, yaşayan birini seyrediyorum; daha önce bildiğim romanı okur gibiyim. Bir roman kendini okumaya başlasaydı herhalde bu kadar sıkıcı bulurdu kendini...
Sayfa 195
Kendinden veriyorsun ve durmadan eksiliyorsun. Oysa bazı insanlar, oldukları gibi kalarak, elde ederler istediklerini.
Sayfa 158
Yıllardır taşıyorum içimdeki çocuğu; yaşamadığı için büyümedi hiç
Sayfa 114
Kelimeler, albayım, bazı anlamlara gelmiyor.
Sayfa 101