Bir gün Peygamber Efendimiz (Selamların en güzeli üzerine olsun) arkadaşlarıyla otururken Ebû Leheb meclise giriyor ve Efendimize
- Yâ Muhammed birçok yerleri gezdim, senden daha çirkinine rastlayamadım.
- Doğru söylüyorsun Ya Ebû Leheb.
- Herhalde dünyanın en çirkini sensin.
- Haklısın Ya Ebû Leheb. diyor, Efendimiz.
Biraz sonra Hz. Ali (Selamların en güzeli üzerine olsun) içeri giriyor ve tevafuk bu ya O da:
- Yâ Muhammed Bu dünyada senden güzelini göremedim.
- Doğrusun, Yâ Ali.
- Sana baktıkça içime huzur doluyor.
- Doğrusun Yâ Ali. deyince, meclisteki sahabe:
- Yâ Resûlallâh, biraz önce Ebû Leheb geldi Ne kadar çirkinsin dedi Doğru söylüyorsun dediniz; şimdi Ali geldi Ne kadar güzelsiniz. dedi, Ona da Doğrusun dediniz. Hikmeti nedir? diye sorunca, Efendimiz de:
İnsan insanın aynasıdır. Kişi kendisi nasılsa, karşısındaki insanı da öyle görür." Buyuyarak, birbirimize hangi gözle bakmamız gerektiğini açıklamıştır.
Okuduğumda liseye gidiyordum ve elimden o kadar bırakamamıştım ki babam isyan etmişti. Düşünün ki hangi ebeveyn çocuğu okuyor diye sinirlenir? Elinden yemekte bile bırakamıyorsa durum değişir tabi :)
Hayvan MezarlığıStephen King · Altın Kitaplar · 201914,6bin okunma