Ebru Arslan Öztürk
@ebruuuars
Şu anda okuduğu kitap
Cennetin Doğusu… Kitap iyiyle kötünün mücadelesini Habil ve Kabil miti üzerinden anlatıyor. Tam da burada karşımıza bir şekilde yolları Salinas Vadisi’nde kesişen Trask ve Hamilton aileleri çıkıyor. İyiyle kötü arasındaki bu mücadele baba-oğul ilişkilerinin dinamikleri ve kardeş kıskançlığı ele alınarak oldukça dramatize edilmiş. Romanda karakterlerin nesilden nesile bu sorunla boğuştuğunu görüyoruz. Babaları onları sevsin, görsün diye çırpınan oğullar: Charles ve Cal… Görüyoruz ki sevgi nasıl tesirli bir ilaçsa, sevgisizlikte bir o kadar ölümcül zehir.
Kitap bence verdiği mesaj açısından oldukça değerli. Kötülüğün doğuştan gelen ve kaçınılmaz bir insan sorunu olduğunu anlatsa da, her bireyin kendi seçimiyle kötülüğün üstesinden gelme özgürlüğüne sahip olduğu umudunu da ortaya koyuyor. Bu özgür şeçim fikri Traskların evinde çalışan, şahsen benimde kitapta en çok sevdiğim karakter olan Lee’nin anlamını araştırdığı “Timşel” kelimesi ile özetlenmiş.
Hükmedebilirsin! Yol önceden çizilmişti demek kolay…
Reklam
Bazı insanlar yeşil rengi göremez, ama göremediklerini hiç bilmeyebilerler. Bence sen yarım bir insansın. Benim bu konuda yapabileceğim bir şey yok. Ama merak ediyorum, acaba etrafında çepeçevre görünmeyen bir şey olduğunu hissediyor musun hiç? Öyle bir şeyin varlığını bilmek ama görememek, hissedememek korkunç bir şey olsa gerek. Korkunç olmalı.
Tembellikten, zayıflıktan ötürü kendini tanrıların kucağına atıp, 'Elimden bir şey gelmezdi, yol önceden çizilmişti' demek kolay. Oysa tercihin ihtişamını düşünsenize! İnsanı insan yapan şey.