ebru yabacı
@ebruybc
Yatağımın karşısında bir pencere var. Odanın duvarları bomboş. Nasıl yaşadım on yıl bu evde? Bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden? Ben ne yaptım? Kimse de uyarmadı beni. İşte sonunda anlamsız biri oldum. İşte sonum geldi. Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım ; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Kötü hatıralar insanın hayatından kelime olarak çıksalar bile görüntü olarak kalırlar...
Müddei hayatımda nice baharlar gördüm en güzeli geçen bahardı seninle geçirdiğim bahar...
İstemesini bilene gerçekten verilecektir, verilmektedir.
İçimde gerçekleştirme telaşı kalmayacak, sakinleşeceğim yapamadığım o kadar çok şey var ki nasıl olsa hepsini gerçekleştiremeyecektim ve yapamamanın acısı zehirleyecekti içimi, insan sonu geldiği zaman sakinleşiyor...